Na rynku dominuje obecnie pięć rozwiązań: konglomerat marmurowy (aglomarmur), kamień naturalny (granit), tworzywo sztuczne (PCV), płyta drewnopochodna (MDF) oraz zaawansowany konglomerat kwarcytowy. Każdy z tych materiałów ma inną strukturę, odporność i przeznaczenie.

Dopasowując parapet, warto kierować się przede wszystkim funkcją pomieszczenia: budżetowe i odporne na wilgoć PCV sprawdzi się w pomieszczeniach technicznych, lakierowany MDF stworzy przytulny klimat w sypialni, a granit i konglomerat kwarcytowy zapewnią trwałość na dziesięciolecia w reprezentacyjnych częściach domu.

Parapety PCV z polichlorku winylu to najbardziej ekonomiczne rozwiązanie na rynku. Wytwarzane są w technologii komorowej, co zapewnia im lekkość oraz właściwości termoizolacyjne, a z zewnątrz zabezpiecza je laminat lub folia dekoracyjna.

• Zalety – całkowita odporność na wilgoć, łatwy montaż, możliwość cięcia we własnym zakresie oraz niska cena.
• Wady – niska odporność termiczna (ryzyko odkształceń przy bardzo gorącym grzejniku), podatność okleiny na zarysowania i odklejanie na brzegach oraz konieczność stosowania plastikowych zaślepek bocznych, które z czasem mogą żółknąć lub odpadać.

MDF (Medium-Density Fibreboard) to sprasowane pod wysokim ciśnieniem włókna drzewne. Wersje parapetowe produkowane są ze specjalnej odmiany wilgocioodpornej (często z zielonym rdzeniem), lakierowane lakierami poliuretanowymi lub foliowane. Parapety z MDF charakteryzują następujące zalety i wady:

• Zalety – ciepłe i przyjemne w dotyku, idealne do łączenia z meblami czy drewnianą stolarką, bogata paleta barw (w tym mat, półmat, połysk z palet RAL/NCS) oraz jednolity kształt bez konieczności doklejania plastikowych zaślepek.
• Wady – w przypadku głębokiego uszkodzenia powłoki lakierniczej wilgoć może wniknąć w rdzeń i doprowadzić do miejscowego spuchnięcia materiału.

Granit to wulkaniczna skała głębinowa, uznawana za najtwardszy i najbardziej odporny surowiec stosowany w wykończeniu wnętrz. Parapety granitowe charakteryzuje:

• Zalety – niemal absolutna odporność na zarysowania, pełna niewrażliwość na wysokie temperatury, mrozoodporność oraz naturalny, unikatowy rysunek kamienia.
• Wady – wysoki ciężar wymagający solidnego osadzenia, chłód w dotyku oraz cena wyższa niż w przypadku tworzyw sztucznych czy płyt drewnopochodnych.

Nowoczesny kompozyt składający się w 90–93% z naturalnego kwarcu i granitu, połączonych wysokiej klasy żywicą poliestrową z dodatkiem pigmentów. Parapety z konglomeratu kwarcowego odznaczają się następującymi cechami:

• Zalety – całkowita nienasiąkliwość, brak porów (nie plami go wino, kawa ani tłuszcz), odporność na zarysowania zbliżona do granitu, a także powtarzalność wzorów (od gładkich bieli po wierne imitacje marmuru calacatta).
• Wady – najwyższa półka cenowa oraz konieczność precyzyjnej obróbki kamieniarskiej.

Wybór materiału powinien zależeć od specyfiki danego pokoju, wilgotności powietrza oraz sposobu użytkowania parapetu.

• Kuchnia – tutaj sprawdzają się powierzchnie nienasiąkliwe i odporne na zabrudzenia. Konglomerat kwarcytowy oraz granit to bezkonkurencyjne wybory, szczególnie jeśli parapet łączy się bezpośrednio z blatem roboczym.
• Łazienka – pomieszczenie o podwyższonej wilgotności wymaga materiałów niewrażliwych na bezpośrednie działanie wody. Znakomicie odnajdą się tu konglomerat kwarcytowy, granit oraz PCV; odradza się natomiast standardowy MDF.
• Salon i sypialnia – w strefach dziennych kluczową rolę odgrywa styl wnętrza. MDF świetnie dopełnia aranżacje skandynawskie, minimalistyczne i klasyczne, natomiast aglomarmur i konglomerat kwarcytowy dodają przestrzeni elegancji.
• Pomieszczenia gospodarcze, garaże, spiżarnie – tam, gdzie liczy się czysta funkcjonalność i niski budżet, w zupełności wystarczy solidny parapet komorowy z PCV.

Nawet najlepszy materiał straci swoje walory, jeśli zostanie nieprawidłowo zamontowany. Prawidłowy montaż powinien uwzględniać kilka zasad:

• Głębokość osadzenia – parapet powinien być wpuszczony pod profil ramy okiennej na głębokość ok. 1–1,5 cm oraz wcięty w boczne ściany (po 2–3 cm z każdej strony), co gwarantuje szczelność i stabilność.
• Cyrkulacja ciepła – parapet wysunięty nad grzejnik powinien wystawać poza lico ściany o 3–5 cm. Jeśli przysłania grzejnik całkowicie, warto zaplanować w nim kratki wentylacyjne, aby ciepłe powietrze swobodnie ogrzewało szybę.
• Wybór kleju – do kamienia i konglomeratów należy stosować wyłącznie dedykowane, białe kleje polimerowe lub pianokleje niskorozprężne, które nie powodują przebarwień na spodniej stronie płyt.